هوشنگ ابتهاج

هوشنگ ابتهاج
چهارشنبه 22 اردیبهشت 1400

شعر " بمان " ابتهاج گیلانی





با منِ بی‌کسِ تنها شده

یــارا تــو بمـــان ،


همه رفتند از ایـن خانه

خدا را تو بمـــان ،


منِ بی برگِ خزان‌دیـده

دگـــر رفتنی‌ام ،!


تو همه بار و بری

تازه  بهـارا  تو بمـــان ،.



 "هوشنگ ابتهاج"

خاطره " پهن " هوشنگ ابتهاج






هوشنگی ابتهاج تعریف میکرد:

 در مراسم کفن و دفن شخصی شرکت کردم . دیدم قبل از اینکه توی قبر بذارنش ، چیزی حدود یک وجب سرگین و فضولات تر گوسفند ، در کف قبر ریختن. از یک نفر که اینکار رو داشت انجام میداد، سوال کردم که : 

این چه رسمی ست که شما دارید؟ گفت: توی رساله نوشته که این کار مستحبه و ما مدتهاست برا مرده هامون اینکار رو انجام میدیم . 

میگفت که چون برام تعجب آور بود، سریع گشتم یه رساله پیدا کردم و رفتم سراغ طرف، بهش گفتم :

کجاش نوشته؟ طرف هم میره تو بخش آیین کفن و دفن میت، آورد که بفرما. دیدم نوشته ، کف قبر، مستحب است یک وجب پهن تر باشد !!

« شفیعی کدکنی »

شعر " غریب " استاد ابتهاج






چه غریب ماندی ای دل  !  نه غمی  ،  نه  غمگساری

              نه    به   انتظارِ     یاری    ،     نه    زِ   یار     انتظاری

غم   اگر   به   کوه     گویم     ،    بگریزدُ    و    بریزد

              که    دگر    بدین    گِرانی     نتوان      کِشید     باری



               استاد هوشنگ ابتهاج  گیلانی  [ سایه"



شعر " حرف دل " ابتهاج






گاهی  دوست  داشتنِ   آدم ها 

درد   دارد   ،

دردش  این  است  که  کسی

حرفِ   دلت   را    نمی فهمد  ... !





هوشنگ ابتهاج گیلانی  "
           -   سایه  -

غزل " ابتهاج "



 مژده بده  ، مژده بده   ،  یار   پسندید  مرا
 سایه ی تو گشتم و او برد به خورشید مرا

 جان دل و دیده منم،  گریه ی خندیده منم
 یار   پسندیده     منم  ،   یار   پسندید   مرا

 کعبه منم  ،  قبله منم  ، سوی من آرید نماز
 کان صنم قبله نما خم شد و بوسید مرا

 پرتو دیدار خوشش تافته در دیده ی من
 آینه  در  آینه  شد  ،  دیدمش و دید  مرا

 نور چو فواره زند بوسه بر این باره زند
 رشک  سلیمان نگر و غیرت جمشید  مرا

 هر سحر از کاخ کرم چون که فرو می نگرم
 بانك لک الحمد  رسد از مه  و ناهید مرا

 چون سر زلفش نکشم سر زهوای رخ  او
 باش  که صدصبح دمد زین شب امیدمرا


 پرتو بی پیرهنم  ،  جان رها   کرده   تنم
 تا نشوم سایه ی خود باز نبینید  مرا






- هوشنگ ابتهاج،  سایه  -

شعر " ابتهاج "





 چه غریب ماندی  ای  دل

 نه غمی  ،  نه  غمگساری

 نه به انتظار  یاری  ،

 نه  ز   یار انتظاری







...هوشنگ ابتهاج...

تبلیغات

تبلیغات

    Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
    ورود کاربران

    ورود کاربران

    عضويت سريع

    عضويت سريع

      نام کاربری :
      رمز عبور :
      تکرار رمز :
      ایمیل :
      نام اصلی :
      کد امنیتی :
       
      کد امنیتی
       
      بارگزاری مجدد
      آمار

      آمار

        آمار مطالب آمار مطالب
        کل مطالب کل مطالب : 1201
        کل نظرات کل نظرات : 0
        آمار کاربران آمار کاربران
        افراد آنلاین افراد آنلاین : 3
        تعداد اعضا تعداد اعضا : 0

        آمار بازدیدآمار بازدید
        بازدید امروز بازدید امروز : 133
        بازدید دیروز بازدید دیروز : 505
        ورودی امروز گوگل ورودی امروز گوگل : 12
        ورودی گوگل دیروز ورودی گوگل دیروز : 22
        آي پي امروز آي پي امروز : 17
        آي پي ديروز آي پي ديروز : 24
        بازدید هفته بازدید هفته : 955
        بازدید ماه بازدید ماه : 3,023
        بازدید سال بازدید سال : 6,409
        بازدید کلی بازدید کلی : 6,409

        اطلاعات شما اطلاعات شما
        آی پی آی پی : 3.238.235.155
        مرورگر مرورگر :
        سیستم عامل سیستم عامل :
        تاریخ امروز امروز : چهارشنبه 22 اردیبهشت 1400

        کلیه ی حقوق مادی و معنوی سایت مربوط به اشعار علیرضا ابراهیم پور گیلانی بوده و کپی برداری از آن با ذکر منبع بلامانع می باشد.
        قالب طراحی شده توسط: تک دیزاین و سئو و ترجمه شده و انتشار توسط: قالب گراف